186

همیشه آدم هایی ک میان تو زندگیمون، نقاط مثبت و منفی های کم و زیادی با خودشون دارن ک عموما میشن تجربه. خیلی از اینها میان و میرن. خیلی ها در همون ورودشون مثل کسی ک اصلا نیومده، میرن و مهمتر، خیلیا میان و برای هیمشه میمونند.

اینهایی ک میمونند عموما اونهایی هستند ک ما دوست داریم باهاشون وقت بگذرونیم و هر چه بیشتر، از زندگی لذت ببریم. اما همین ادمها هم وقتی ک میشن همه زندگیت، گاهی اون اندک منفی هایی که با خودشون دارند (هیچکش کامل نیست)، میشه معضل هایی ک نه میشه گفت نه میشه نگفت.

آدمها ممکنه در طول زندگیشون اونقدری داشته باشن، داده باشند، گرفته باشند و .. کهبشه عادتشون اما مهمترین قسمت اینجور رفتارها، پنهون موندنشونه.

به رخ کشیدن نه تنها هیچ ارزشی نخواهد داشت بلکه باعث میشه کسی ک میشنوه (مستقیم و غیرمستقیم) جبهه دفاعی هم بگیره.

خلاصه اینکه، اخلاص در عمل باعث میشه ک کمی به سمت یگانه خدای واحد بریم.

این اخلاص رو ممکنه خودمون، دوستامون خانواده، خواهر برادر و .. از بین ببرند. به هر حال، از بین ک بره، رفته.

خدایا، چنان کن سرانجام کار، تو خشنود باشی و ما، رستگار